OptiArtrepain®

by rafal
0 comment

To suplement dedykowany dla osób borykających się z bólami kości, reumatyzmem oraz z bólem kręgosłupa, spowodowanym zarówno stanami zapalnymi, nadwyrężeniem, jak i uszkodzeniami mechanicznymi. Opti Artrepain® to specjalnie przygotowany zestaw ekstraktów ziołowych, które wspomagają regenerację powierzchni stawowych, koniecznych do ich prawidłowego funkcjonowania. Oprócz tego produkt te ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, które łagodzą objawy problemów z kręgosłupem i stawami.

Zawartość składników w porcji dziennej produktu 1 kapsułka 2 kapsułki
Opti Artrin ® (zastrzeżona formuła) 280 mg 560 mg
Ekstrakt z ziela Boswellia serrata 10:1 55 mg 110 mg
Ekstrakt z kory wierzby 10:1 35 mg 70 mg
Ekstrakt z korzenia Vilcacora 10:1 30 mg 60 mg
Ekstrakt z kwiatów wiązówki błotnej 10:1 25 mg 50 mg
Ekstrakt z owoców baobabu 10:1 15 mg 30 mg

Zalecane przyjmowanie 1-2 kapsułki dziennie, popijając wodą. 60 kapsułek wegetariańskich.

To suplement dedykowany dla osób borykających się z bólami kości, reumatyzmem oraz z bólem kręgosłupa, spowodowanym zarówno stanami zapalnymi, nadwyrężeniem, jak i uszkodzeniami mechanicznymi.

Opti Artrepain® to specjalnie przygotowany zestaw ekstraktów ziołowych, które wspomagają regenerację powierzchni stawowych, koniecznych do ich prawidłowego funkcjonowania. Oprócz tego produkt te ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, które łagodzą objawy problemów z kręgosłupem i stawami.

Skład:

Opti Artin®

Ekstrakt z ziela Kadzidłowca Boswellia serrata
(Boswellia serrata Roxb.) (DER 10:1; ekstrahent: woda i etanol)

Ekstrakt z Boswellia Serrata hamuje degradację glikozaminoglikanów, co zapobiega niszczeniu chrząstki stawowej. Wspiera kondycję układu ruchu, działa przeciwbólowo i kojąco.
Działanie: Ekstrakt z Boswellia Serrata hamuje degradację glikozaminoglikanów, co zapobiega niszczeniu chrząstki stawowej. Wspiera kondycję układu ruchu, działa przeciwbólowo i kojąco. Główne związki, Substancja bioaktywna Boswelic acid (kwas bosweliowy); olejek eteryczny 8-9%, sluzy 23%, pentacykliczne kwasy trójterpenowe, serratol (dwuterpen). Kwasy bosweliowe mają strukturę pięciocyklicznych trójterpenów. Są typu oleananu (alfa-bosweliowy kwas) i ursanu (beta-bosweliowy kwas). Znane są również: kwas acetylo-alfa-bosweliowy, kwas acetylo-beta-bosweliowy, kwas 11-alfa-hydroksy-beta-bosweliowy i kwas 3-acetylo-11-keto-beta-bosweliowy. Wynik badania przedklinicznego przeciwzapalne (anti-inflammatory). Kwas bosweliowy hamuje 5-lipooksygenazę i powstawanie leukotrienów. Najczęstsze zastosowania – reumatyzm, artretyzm, astma oskrzelowa, jako środek wykrztuśny; przy biegunce, niestrawności – dyspepsji, chorobach skóry, narządów płciowych i krwi, cukrzycy, gorączce, hemoroidach. W tradycyjnej medycynie Indii oleo-żywica i gumożywica kadzidłowca są używane w leczeniu stanów zapalnych stawów i kości, stanów zapalnych i bólowych kręgosłupa, nieżytów układu oddechowego. Należą do środków wykrztuśnych, antyseptycznych, przeciwlękowych, przeciwnerwicowych i wykrztuśnych. W medycynie ajurwedyjskiej Boswellia serrata to ważny środek przeciwreumatyczny.Badania współczesne dowiodły, że olibanum rzeczywiście działa przeciwbólowo, zmniejsza stany zapalne w przebiegu reumatyzmu, wpływa ochronnie na miąższ wątroby, antyproliferacyjnie wobec nowotworów (szczególnie Boswellia carteri), immunomodulująco, uspokajająco, przeciwbakteryjnie i wykrztuśnie. Wyniki pochodzą głównie z badań na zwierzętach. Olibanum pobudza wydzielanie soków trawiennych i żółci. 100 mg alkoholowego wyciągu z Olibanum daje efekt przeciwbólowy i przeciwzapalny równy 100 mg fenylobutazonu.Liczne doniesienia potwierdzają szczególną przydatność wyciągów z Boswellia serrata i Boswellia carteri w leczeniu chorób reumatycznych, owrzodzeń jelita grubego, zespołu jelita drażliwego, stanów zapalnych oskrzeli i zatok. In vitro wykazano hamowanie proliferacji komórek nowotworowych linii Leukemia i Glioblastoma. Istnieją przesłanki o uzasadnionym stosowaniu Olibanum w leczeniu wspomagającym raku mózgu. Składniki Boswellia działa antytumorowo przez hamowanie topoizomerazy I i II-alfa oraz przez pobudzanie programowanej śmierci komórek (apoptozy). Hamuje elastazę leukozytową i degradację glikozaminoglikanów (w stawach zapalnie zmienionych).Preparaty z Boswellia hamują 5-lipooksygenazę i uwalnianie leukotrienów, przez co wpływają przeciwzapalnie. Inhalacje i zażywanie gumożywicy Boswellia zmniejsza ryzyko wystąpienia astmy oskrzelowej. Gumożywica bosweliowa leczy chroniczne stany zapalne jelita grubego, dlatego jest zalecana w leczeniu choroby Crohn’a. Olejek bosweliowy (eteryczny), wyciągi alkoholowe z Olibanum hamują rozwój grzybów i bakterii.Udowodniono, że kwasy boswelliowe wykazują wyraźne działanie przeciwzapalne, porównywalne z przeciwzapalnym działaniem Ibuprofenu. Obniżają procesy kataboliczne tkanki łącznej i chronią chrząstkę stawową przed destrukcyjnym działaniem niektórych enzymów. Poprawiają ukrwienie stawów dotkniętych zapaleniem. Wspomniane działanie prowadzi do wyraźnej poprawy klinicznej!!! Zwłaszcza zaś do zmniejszenia obrzęków i porannej sztywności, do złagodzenia bólu, poprawy ruchliwości stawów i obniżenia kortykoterapii, a zatem do ogólnej poprawy komfortu życia. Ekstrakty pozyskiwane z Boswellia serrata były klinicznie badane i stosowane są w chorobie zwyrodnieniowej stawów i funkcji stawów, szczególnie w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Komitet do Badań Naukowych I Przemysłowych przeprowadził badania, które wykazały działanie przeciwzapalne i zostały obecnie wykorzystane w leczeniu reumatyzmu. Badania wykazały również że nie ma żadnych skótów ubocznych w stosowaniu ekstraktów. Naukowcy Indyjscy uważają, że kwasy z drzewa Boswellia, jako czynniki przeciwzapalne mogą przynieść lepsze efekty, ponieważ są mniej szkodliwe, a przy tym bardziej skuteczne niż lek z wyboru, ketoprofen.
Zastosowanie: Reumatyzm. Zwyrodnienia stawów. Ból stawów. Astma. Biegunka. Dyspepsja. Zapalenie jelit

Ekstrakt z kory wierzby (Salix alba L.)(DER 10:1, ekstrahent: woda i etanol) Wierzba biała, w. srebrna, w. pospoli

Ekstrakt z kory wierzby białej stosowany jest w celu zwalczania gorączki i bólu. Hamuje wytwarzanie prostaglandyn, związków, które wywołują i podtrzymują procesy zapalne w stawach i mięśniach.
Działanie: Główne związki. Glikozydy fenolowe do 10% ( salicyna, safikortyna, triandryna), flawonoidy (izosalipurpozyd, hiperozyd), garbniki pirokatechinowe i galotaniny 10%, kw. elagowy, katechina, sole mineralne. Kora wierzby zawiera, glikozydy fenolowe łatwo hydro-lizujące w kwaśnym środowisku żołądka. Uwolniony alkohol salicylowy utlenia się do kw. salicylowego i tworzy rozpuszczalne sole, które szybko przenikają do krwi i wywierają działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jednak efekt leczniczy surowca jest powolny, ponieważ ilość salicylanów jest mała w porównaniu z dużymi dawkami syntetycznych związków salicylowych stosowanymi w nowoczesnej medycynie. Istotna wartość surowca polega na skojarzonym działaniu głównych grup związków czynnych — salicylanów, garbników i flawonoidów. Garbniki kory wierzby mają właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, uszczelniające ściany naczyń włosowatych oraz w pewnym stopniu przeciwzakrzepowe, natomiast flawonoidy zwiększają nieznacznie wydalanie moczu i wzmagają aktywność endogennych układów oksydoredukcyjnych. Salicyna naturalna, w przeciwieństwie do syntetycznych salicylanów, nie drażni błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jako środek pomocniczy w chorobie reumatycznej, w podostrym i przewlekłym gośćcu postępującym (polyarthritis chronica evolutiva), w niektórych schorzeniach gorączkowych, zwłaszcza w tzw. „chorobie z przeziębienia” (common cold), stanach nieżytowych błon śluzowych przewodu pokarmowego, mało nasilonej biegunce, zapaleniu żołądka.
Zastosowanie: Zapalenie stawów, Reumatyzm, Choroba zwyrodnieniowa, Gorączka, Przeziębienie

Ekstrakt z korzenia Vilcacora, Czepota puszysta (Uncaria tomentosa L) (DER 10:1, ekstrahent: woda i etanol)

Ekstrakt z Vilcacory zawiera alkaloidy stymulujące białe ciałka krwi, które niszczą bakterie atakujące organizm, działa przeciwzapalnie, przeciwutleniająco i przeciwwirusowo. Jest polecany dla osób o osłabionej odporności.
Działanie: immunostymulujące; pobudzające fagocytozę (pożeranie antygenów), zwiększające liczbę limfocytów T, NK, cytotoksycznych; stymulujące system GALT i MALT; uspokajające’ przeciwwirusowe, szczególnie wobec HIV; adaptogenne (poprawia zdolności przystosowawcze organizmu), przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, rozkurczowe na naczynia krwionośne i drogi oddechowe, przeciwastmatyczne; antyoksydacyjne; ochronne na miąższ wątroby, antymutagenne. Składniki aktywne stwierdzone: tetra- i pentacykliczne alkaloidy oksyindolowe (ok. 2%), saponiny trójterpenowe, fenolokwasy (kwas chinowy), garbniki. Występują dwa chemotypy rośliny: z przeważającymi alkaloidami pentacyklicznymi oraz z przeważającymi alkaloidami tetracyklicznymi. Bardziej wartościowy jest chemotyp z alkaloidami pentacyklicznymi, szczególnie w leczeniu AIDS i nowotworów, ponadto wirusowego zaplenia wątroby i chorób reumatycznych. W handlu są różne chemotypy i pacjent nie jest świadomy jaki surowiec kupuje, stąd rozbieżności w skuteczności. Istnieją surowce i preparaty gotowe standaryzowane na zawartość alkaloidów pentacyklicznych (pteropodyna, mitrafilina) i tetracyklicznych (rynchofilina).
Zastosowanie: choroby wirusowe; niedobory odpornościowe, choroba nowotworowa (wspomagająco); choroby reumatyczne; zaburzenia adaptacji organizmu do środowiska

Ekstrakt z kwiatów wiązówki błotnej (Filipendula ulmaria) (DER 10:1, ekstrahent: woda i etanol)

Ekstrakt z kwiatów wiązówki błotnej zawiera witaminy, między innymi B, C i E oraz sole mineralne, działa ściągająco, łagodzi stany zapalne i ból.
Działanie: W ziołolecznictwie wiązówka jest stosowana w leczeniu chorób reumatycznych, przeziębieniowych, choroby wrzodowej, nieżytów układu oddechowego i trawiennego, gorączki. Jest to sprawdzony środeknapotny, moczopędny, czyszczący krew, przeciwgorączkowy, przeciwzapalny, przeciwbólowy. Naturalna alternatywa dla syntetycznych salicylanów. Salicylan został wyizolowany po raz pierwszy nie z wierzby (jak się powszechnie sądzi), lecz właśnie z wiązówki. Dlatego też kwas salicylowy nazywał się pierwotnie Acidum spiricicum od nazwy łacińskiej – Spiraea ulmaria Linne. Mieszanki takie mają silniejsze właściwości przeciwzapalne, przeciwreumatyczne i przeciwartretyczne. Info wikipedii. Ciekawostki. Własności lecznicze wiązówki błotnej poznano już w średniowieczu. Dawniej w medycynie ludowej była ważną rośliną zielarską – używano jej do zwalczania pasożytów przewodu pokarmowego, jako ziele przeciwkrwotoczne i przeciwbiegunkowe. Ziele wiązówki (Filipendulae ulmariae herba) – całe lub rozdrobnione, wysuszone kwitnące szczyty pędów. Kwiaty zawierają olejki eteryczne, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, sole mineralne i glikozydy fenolowe (spireina, salicyna) Ma właściwości przeciwgorączkowe (dzięki zawartości salicyny), napotne, moczopędne i przeciwreumatyczne. Napar używany jest do leczenia przeziębień, chorób górnych dróg oddechowych, pomocniczo przy grypie i chorobach reumatycznych
Zastosowanie: zapalenie stawów, reumatyzm, RZS, choroba zwyrodnieniowa stawów, ZZSK (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), gorączka, obrzęki, zakwasy sportowe, ból i przykurcze mięśni szkieletowych

You may also like

Leave a Comment